Prawa do urlopu się nie zrzekniesz


Czy pracownik może zrzec się prawa do przysługującego mu w ciągu roku wypoczynku? Jakie kroki podjąć w stosunku do podwładnego, który konsekwentnie odmawia wypisania wniosku urlopowego? Czy pracodawca może po prostu zmusić pracownika do wykorzystania przysługujących mu dni wolnych?

Choć do sezonu wakacyjnego jeszcze daleko, niektórzy pracownicy cenią sobie również zimowy urlop. Czasem bywa tak, że osoba zatrudniona – np. by pokazać szefowi, że świetnie sobie radzi – konsekwentnie odmawia wypisania wniosku urlopowego. Pytanie, czy można zrzec się swojego prawa do rocznego wypoczynku zadawać mogą sobie również osoby, które po raz pierwszy podpisały umowę o pracę. Tymczasem przepisy regulują tę kwestię bardzo dokładnie – nawet, gdyby pracownik chciał zrezygnować z urlopu, nie ma on takiej możliwości.

Jak długo będziesz wypoczywał?

Długość urlopu zależy od stażu pracy. Pracownik zatrudniony na umowę o pracę posiadający staż pracy co najmniej 10 lat może liczyć na 26 dni urlopu. Osoby pracujące krócej mają prawo do 20 dni urlopu. Aby prawidłowo wyliczyć, ile dni przysługuje pracownikowi, niezbędne jest zliczenie lat pracy we wszystkich firmach, w jakich był on zatrudniony. Jednocześnie do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:

  • zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
  • średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
  • średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
  • średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
  • szkoły policealnej – 6 lat,
  • szkoły wyższej 8 – lat.

Powyżej podane okresy nauki nie podlegają sumowaniu. Jeżeli pracownik studiował i jednocześnie pracował na etacie, do stażu pracy wlicza się albo okres studiów, albo okres zatrudnienia – pod uwagę należy wziąć to, co jest korzystniejsze z punktu widzenia osoby zatrudnionej. Ponadt5o osobom niepełnosprawnym przysługuje dodatkowe 10 dni urlopu (czytaj: www.praca-bytom.info/porady-dla-pracownikow/519/wyrownanie-szans-dla-pracownika-niepelnosprawnego).

Nie zrzekniesz się prawa do urlopu

Pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu. Warto przy tym wskazać, że odpowiedzialnym za pilnowanie tej kwestii jest pracodawca. To on poniesie konsekwencje (finansowe – do 30 tys. zł, gdyż ustawodawca uznaje niewykorzystanie przez pracownika urlopu w terminie za wykroczenie przeciwko prawom pracowniczym), jeżeli osoba zatrudniona nie wykorzysta puli przysługujących jej dni wolnych za dany rok kalendarzowy do dnia 30 września roku następnego. W praktyce zatem przedsiębiorca może mieć kłopoty, jeżeli jego podwładny konsekwentnie odmawia wypełnienia wniosku urlopowego. Zagadnienie to było rozważane również przez Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 25 sierpnia 2004 (sygn. akt I PZP 4/04) stwierdził on, że nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy pracodawca może jednostronnie skierować swojego podwładnego na zaległy urlop. Jednocześnie, już dwa lata później, Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że możliwe jest wysłanie pracownika na zaległy urlop nawet w sytuacji, gdy on sam się temu sprzeciwia (sygn. akt I PK 124/05).

Wyjątki od zasady – o tym warto pamiętać

Warto jednak pamiętać, że istnieją wyjątki od przyjętych reguł. Jeżeli pracownik rozpocznie zaległy wypoczynek np. dnia 29 września i kilka dni później otrzyma zwolnienie lekarskie, urlop naturalnie ulega przerwaniu. Zgodnie z przepisami, pracownik powinien kolejny termin urlopu wyznaczyć w porozumieniu ze swoim pracodawcą. W takim przypadku przesunięcie urlopu np. na połowę października nie będzie nadużyciem.

Zaległy urlop wypoczynkowy pracownik może rozpocząć również z dniem 30 września roku kolejnego. Warto bowiem podkreślić, że niewykorzystany wcześniej urlop musi rozpocząć się najpóźniej ostatniego dnia września, nie zaś skończyć. Dodatkowo należy podkreślić, że przekroczenie terminu wykorzystania zaległego urlopu przez zatrudnionego nie oznacza, że traci on do niego prawo. Zgodnie z przepisami, roszczenie o udzielenie urlopu wypoczynkowego przedawnia się dopiero z upływem 3 lat. Termin ten należy liczyć od roku, w którym urlop był już zaległy.

Zdjęcie: Sarah_Ackerman

Post Author: goYka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *