Otyłość u dzieci to wina dorosłych

Coraz częściej spotykamy na ulicach dzieci otyłe lub dzieci z widoczną nadwagą. Dorośli niestety nie widzą w tym większego problemu, zakrywając się tym, że dziecko to dopiero dziecko – wyrośnie, a to wcale nie jest takie oczywiste. Otyłe dzieci bowiem, to bardzo często otyli dorośli.

Na czym więc polega otyłość i nadwaga, jakie są różnice?

Nadwaga i otyłość jest to nadmiar tkanki tłuszczowej w organizmie. Dziecko z nadwagą nie jest, więc jak się jeszcze nadal niekiedy uważa okazem zdrowia.

Jako nadwagę najczęściej przyjmuje się przedział między 15 a 20% nadmiaru masy ciała biorąc pod wagę wiek, płeć i wzrost, względnie między 1,5 a 2 odchylenia standardowego (SD), według aktualnych tabel norm i/lub wartość masy ciała mieszczącą się na siatce centylowej w przedziale między 90. a 97. centylem.

Otyłość natomiast jest to nadmiar masy ciała uwarunkowany nadmiernym rozrostem tkanki tłuszczowej, przekraczający 20% masy ciała która określona jest dla wieku, płci i wzrostu, wg aktualnych tabel norm i/lub wartość masy ciała zlokalizowana na siatce centylowej powyżej 97. centyla. W skrajnych przypadkach otyłości nadwaga może przekraczać nawet 50% należnej masy ciała.

Jak obliczyć czy nasze dziecko jest otyłe, czy ma nadwagę?

Najprostszym sposobem określenia otyłości i wskazania nadwagi jest wskaźnik BMI (Body mass index).
BMI obliczamy według prostego wzoru, w którym masa ciała w kilogramach dzielona jest przez wzrost w metrach podniesiony do potęgi drugiej. Wartość BMI u dzieci przekraczająca 24 jest wskazaniem otyłości.

Gdy oceniamy stopień otyłości u dzieci i młodzieży należy uwzględniać także:

  • sposób żywienia (szczególnie u niemowląt),
  • fazę rozwojową dziecka,
  • wzrost oraz przebieg wzrastania i dojrzewania płciowego,
  • różnice w typie budowy ciała,
  • rozmieszczenie tkanki tłuszczowej.

Co ma wpływ na otyłość u dzieci?

Na otyłość naszych dzieci, przede wszystkim mamy wpływ my sami – rodzice. To rodzice bowiem kształtują nawyki żywieniowe, podają dzieciom posiłki – gotują, kupują żywność. Sami są wzorcem do naśladowania, bo wiadomym jest, że jeśli rodzice nie jedzą i nie kupują owoców, czy warzyw to dzieci także po nie, nie sięgną.

Brak ruchu, nielubiane lekcje wuefu i zwolnienia z wuefu, zła dieta, wszechobecny cukier, przekarmianie dzieci – najczęściej spotykane już u niemowląt i małych dzieci, także nieregularność posiłków i predyspozycje rodzinne do tego czynniki psychospołeczne (niepowodzenia w szkole, konflikty w rodzinie). Wszystko przyczynia się do destrukcji.

Komputer, tablet, komórka – zmora XXI wieku?

rodzenstwoUlubione zajęcie wszystkich dzieci? Nie bieganie po dworze, śmiechy i zabawy na świeżym powietrzu bez względu na porę roku – to gry komputerowe, konsole, tablety, komórki. To wynalazki XXI wieku, które odciągają dzieciaki od dobrych nawyków, jakimi jest ruch i uprawianie sportów.
Te wszystkie dobrodziejstwa należy więc dzieciom “dozować”, aby potrafiły odnaleźć w sobie pasje, aby korzystały z życia w realu już za młodu, bo wiadomym jest, że “czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci”. A że “niedaleko pada jabłko od jabłoni”, to my dorośli musimy odejść od telewizorów i zaserwować naszym pociechom porcję ruchu, pokazać im możliwości jakie przed nimi stoją. Zabrać je na spacer, rower, kupić hulajnogę.

Gdy ciężko jest nam “odkleić” dzieci od elektroniki, warto jest ustalić dni, w których dziecko korzysta z komputera czy tableta – ustalić tzw. dni komputerowe, wtedy mamy jasno określone granice (co jest niezwykle potrzebne naszym dzieciom) i plan tygodnia wg. którego harmonijnie toczy się życie.

Cukier – “biała śmierć”

Powszechnie wiadomym jest, że zarówno cukier jak i sól nazywane są “białą śmiercią”, gdyż nadmiar ich powoduje wiele chorób i ma ogromny wpływ na nasze zdrowie. Ważne jest zatem, aby ograniczać ich spożycie przez nasze dzieci.

Cukier nie jest aż tak potrzebny w diecie rozwijającego się młodego organizmu, gdyż skutkami jego nadmiernego spożywania są m in. zmniejszający się iloraz inteligencji, zaburzenia przewodnictwa nerwowego, otyłość, choroby metaboliczne i wiele innych. Nadmierne spożycie cukrów prostych powoduje zakwaszenie organizmu, to z kolei zmniejsza oddychanie komórkowe oraz upośledza transport składników odżywczych. U dzieci, które spożywają codziennie słodycze, napoje słodzone i inne cukry można zauważyć częściej zachowania takie jak nadpobudliwość, agresja. Dzieci te są też ospałe i mają zbyt mało energii.

Należy zatem pamiętać, że nawyki żywieniowe naszych dzieci zależą od nas. W naszych rękach jest więc zdrowie i przyszłość naszych pociech.

 

 

Post Author: goYka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *